küçücük avluda düşsel uçurtmalar uçurmayı işte öyle öğrendim barış'tan"

"barış'ı tanıdığım yerde ne çiçekler vardı, ne de başı bulutlarda bir çınar

simitçinin gevrek sesi bile girmezdi oraya

taş avluya yalnızca kuşlar konardı bazen

adının anlamı dünyayı kucaklasa da taşta büyümezdi barış

ama bunu bilmezdi anası

babasının sevdiği bir şarkıcının adıymış

yalnızca bu yüzden konmuş adı

neden orada olduklarını bilenler de, bilmeyenler de sevdiler barış'ı

barış da onları sevdi

ama içlerinden birine tutkundu

bizimki alışılmadık türden bir sevda öyküsüydü ,

kuş kanadına binip çayırlara uçmayı öğretti barış bana

düşle gerçek onun o yarım sözcüklerinde öylesine içiçe geçerdi ki

dünyanın çirkinlikleri bir bulut gibi kayıp giderdi minik göğümüzden

küçücük avluda düşsel uçurtmalar uçurmayı işte öyle öğrendim barış'tan"

gülen gözleri yazıyoruz....gören birileri hatırlatırsa..kimi çektiği bir fotografta,kimi izlediği bir filmde,kimi bir şiirde ya da dinlediği şarkıda..yansıtmaya çalışıyoruz onca hüzün arasında gülen iki gözün değerini...hatırlamak istiyoruz belki de çoktan unuttuğumuz değerleri...tutunmak istiyoruz yıllardır hayalini kurduğumuz umutlara,.gülen iki göz karşılasın istiyoruz bizi gün aydınlıklarında ...gün batımlarında..ya da kısa bir an aralığında...hiç tanımadığımız bir yüzde..adını bilmediğimiz bir simada..Dünya da bunca çirkinlik varken , o bir çift gözü bir yerlerde yakalamamız lazım paylaşmak adına...ve Dünya'da onlarca güzel şey varken inanmak lazım,Barış'ın uçurtmanın uçacagına inandığı inançla.Görebildiğimiz her gülen bir çift göze borcumuz var aslında.Hayata dair öyle baktıkları için...Nasıl ödenir bilmiyorum ama...samimi bir tebessüm vererek sanırım insanlara...

Dünyanın bütün çirkinlikleri bir bulut gibi kayıp gitsin göğümüzden,göğsümüzden

Dünyanın bütün güzellikleri yağmur gibi,kar gibi girsin yüreğimizden..

http://fizy.com/s/18gnqo