Bir ada arıyorum;rakamlardan uzak mı uzak,para, pul, zarar konuşmak yasak

30 Mayıs 2009 Cumartesi

yeditepe istanbul

dizi değildir aslında.hayatın,aşkın,karşılıksız sevmenin,iç hesaplaşmaların,içtenliğin,samimiyetin,dostluğun anlamını içimize akıtan mükemmel bir hayat serüveni


yusuf: adım yusuf, otuzbeş yaşındayım. daha hiçbirşey yaşamadım ki ortasında olayım hayatın. o yüzden kenarındayım...

ali: o meydanlara sığmayan kalabalıklara ne oldu? üç beş kişi değil, kalabalıklara ne oldu?
üniversiteden hocası: kimi adını değiştirdi, kimi yüzünü.

üh: ne yazarız duvarlara?
ali: özür dilerim yazarım; verdiğimiz umutları gerçekleştiremedik diye.

duru: ben sana teşekkür etmek istiyorum; hissettiğin güzel hisler için...
ömer: bir teşekküre hayırın anlamı değişmez, eğer bu teşekkür teselli için ise buna hiç gerek yok; ben seni iskambil destesinde bulmadım ki şansıma küseyim.


tevfik: ooo, işi ilerletmişsin, ne dedi duru?
ömer: ömer dedi. hiç kimse adımı bu kadar güzel söyleyemez...

yusuf: şöyle bi cümle kurdum, bi şeylerin yerine birbirimizi koyduk. birbirimiz kadar değerli şeylerin yerine. olmadı. artık şimdi kimse sığmaz oraya.

olcay: çok güzel ve doğru

yusuf: şimdi seni düşünmemeyi öğreniyorum.

yine de sen iyi misin?"

30.05.2009 10:27 sıkıcı bir cumartesı sabahı

Bugün burada cumartesi,
Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını,
Geveze susuşlarını bile özledim


Bugün orda da Cumartesi mi
Sen de beni, 'benim kadar' özledin mi,
'Aynalardan kaçarken özlenmeyi beklemek'...
Ne kadar acı, ne kadar komik..
Ve bana ait değil mi?
Gülme!
İncinirim.


yollar

Yollar / Feridun Düzağaç

Kalbimin karşı kıyısında
Suların tam ortasında
Sevdalarım yanıyordu uymadım
Yağmur yüklü bulutlarımdan
Hep kırılan umutlarımda
Yalnızlığım büyüyordu uyandım
Aşk dolu rüyalara uyusam
Uyanmak mümkün olmasa
Kabusları sıyırıp atsam karanlıkta
Yollar gider bir gün biter
Rüyalarım kabuslarım ama onlar benimle
Ömür geçer bir gün biter
Bir tebessüm isterim yolun bittiği yerde

aşk için

herkes kırılamaz
ipince bir dal olmak gerekir kırılmak için
ama dünya kütüklerin...
ağlayamaz herkes
ağlayabilecek kadar büyümek gerekir
dünya ise küçüklerin...
sevemez herkes
bir orman olmak gerekir sevmek için
bak ki dünya çöllerin...
ve vakur bir damla olmak dalga için
katılmak okyanusa aşk için,isyan için... YILMAZ ODABAŞI