yeditepe istanbul

dizi değildir aslında.hayatın,aşkın,karşılıksız sevmenin,iç hesaplaşmaların,içtenliğin,samimiyetin,dostluğun anlamını içimize akıtan mükemmel bir hayat serüveni


yusuf: adım yusuf, otuzbeş yaşındayım. daha hiçbirşey yaşamadım ki ortasında olayım hayatın. o yüzden kenarındayım...

ali: o meydanlara sığmayan kalabalıklara ne oldu? üç beş kişi değil, kalabalıklara ne oldu?
üniversiteden hocası: kimi adını değiştirdi, kimi yüzünü.

üh: ne yazarız duvarlara?
ali: özür dilerim yazarım; verdiğimiz umutları gerçekleştiremedik diye.

duru: ben sana teşekkür etmek istiyorum; hissettiğin güzel hisler için...
ömer: bir teşekküre hayırın anlamı değişmez, eğer bu teşekkür teselli için ise buna hiç gerek yok; ben seni iskambil destesinde bulmadım ki şansıma küseyim.


tevfik: ooo, işi ilerletmişsin, ne dedi duru?
ömer: ömer dedi. hiç kimse adımı bu kadar güzel söyleyemez...

yusuf: şöyle bi cümle kurdum, bi şeylerin yerine birbirimizi koyduk. birbirimiz kadar değerli şeylerin yerine. olmadı. artık şimdi kimse sığmaz oraya.

olcay: çok güzel ve doğru

yusuf: şimdi seni düşünmemeyi öğreniyorum.

yine de sen iyi misin?"