bugün çorba-ekmek eşliğinde öğle yemeğini yerken birden aklıma geldi..gülümsedim kocaman kendi içime..iyi de geldi bu gülümse günün yogunlugu içerisinde..
eskiden yani ben daha cocukken her cumartesi bir teyzem de toplanılırdı.6 teyze olunca bir hayli kalbalık olurduk o zamanlar kuzenler eşliğinde..şimdi de kalabalığız hatta büyüyoruz giderek aileye yeni katılanlar sayesinde..her cumartesi toplanıyor musunuz dersen...maalesef hayır..anneler görüşür çok sıkta büyük toplantılar çok yapılamaz oldu..herkes büyüdü iş-okul-...bizim yarattğımız hayat telaşesi mazaretleriyle...
işte o eski günlerden teyzemlerden birinden her dönüşümüzde yolda ki fırına ugrardı annemmm..iki elinde kardeşim ve ben...(bu arada keretayı çok özledim ya) fırından tazecik ekmek alırdı akşam yemeği için annem.fırıncı amca da her seferınde kardeşimle bana resimdekinden de küçük minik ekmek verirdi birer tane..biz de eve gidene kadar tatlı tatlı yerdik o ekmekleri...ilk defa bugün birden aklıma düştü bu anı..gözümde canlandırdım biraz..annemi beni kardeşimi.gülümsedim yine kardeşimin elini sımsıkı tutarken orda duran minik kıza ve anneme...
4 yorum:
ne güzel böyle anıları hatırlamak.. olmadık zamanlarda, hiç ortada yokken!
ben de bir şeyler yerken ara ara bir yerlere gider/anılara dalarım:)
bu arada temada değişiklik olmuş:)
fkh; olmadık zamanlarda gelince akla daha da güzel oluyor evet..hey gidi yıllar hey diyorsun..sanki 70 ine merdiven dayamış insanlar gibi:)
stuven; yemek ve anı ..güzel ikili..ay sabah sabah ne geldi aklıma..bir kere de yer sofrasının içine dalmıştım ben küçükken..:D
temaya da azıcık renk gelsin dedim:)
ehehehhh
Yorum Gönder