skip to main |
skip to sidebar
tümceler
Ne çok isterdin değil mi? masanda,dingin,suskun,yalnız otururken,çevrende dizi dizi defterlerin,yazı dosyaların,kağıt zarfların,içiçe kalem kılıfların,gözlük kabın,yanında ayrı ayrı sigara paketlerin,bira şişen,yarı dolu bardağın,yazdıklarını temize çektiğin daktilonun başında,kulağında derin bir müzik,bir an,yaptıklarını ,yapamadıklarını,yapmakta olduklarını düşünerek dalmışken,dışarıda,karşındaki tülün örttüğü ışığın içinden,akşam yağan yaz yağmurunun berraklaştırdığı ılık havada,parlak öğle güneşi altında,güneyden gelip birdenbire pencerenin pervazına konan,poyrazın uçuşturduğu açık kahverengi,uçuk gökrengi tüyleriyle,orada,bir an aldırmazca duran,dönen,sonra bir kez zıplayıp başını çevirerek yeniden kanat açıp,sanki kaygısız,tasasız,dertsiz kuzeye doğru uçup giden o ufacık kuş,bir daha gelse-ama-bir seferliktir uçuşu,gelmez bir daha
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder