Denizlere açıldı içimizden biri
Niçin gittiğini söylemeden.
Doyulmamış arzularla doluydu yelkenleri.
Yıpranmış kelimelerin verdiği güvenden.
Bulacak sanıyordu yenilikleri.
Her an bir yeni su vardı,
Her yeni suda bir yeni an.
Deniz, dalgalarıyla gösteriyordu dışından
Yaşananla düşünülenler arasındaki farkı.
Bitmiyordu köpüklerle renkler
Bir başka damlada, bir başka ışıkta başlamadan.
fotograftaki bey de denize açılanlardan biri denize sırtını dönmüş olsa da.rüzgara vermek istediğindendir belki de yüzünü...
2 yorum:
hımm dedim okurken.
maviyi denizi severim ama rüzgara karşı durmak - yürümek güzeldir...
stuven; sanki böyle rüzgarı önüme alıp yürüdüğüm zaman her şeyin üstesinden gelebilirmişim gibi hissediyorum ben..
Yorum Gönder